Van infrastructuur naar interface.
Paniek in autoland: Jonge Amerikanen kopen geen auto’s meer! Sterker nog; ze hebben vaak geen eens een rijbewijs. In een artikel op de website van The Atlantic zegt de baas van Toyota dat het tijd is om onder ogen te zien dat jongeren minder interesse hebben in auto’s dan vorige generaties, ze geven vaak meer om de nieuwste smartphone of de laatste spelcomputer. Eén van de verklaringen voor het afnemend enthousiasme, naast de economische crisis, is dat de millenials (de generatie die geboren werd in de jaren tachtig en negentig) bij voorkeur in steden wonen en in de stad heb je nu eenmaal weinig aan een eigen auto.
Als deze trend zich voortzet zal dat grote gevolgen hebben voor de inrichting van onze steden en de aanleg van infrastructuur. De vraag is of investeringen in asfalt en beton nog wel lonen in een tijd waarin mensen elkaar vooral on-line opzoeken in plaats van per auto. Een ritje naar het winkelcentrum wordt steeds vaker overgeslagen en maakt plaats voor een bezoekje aan Bol.com of Wehkamp.nl. Misschien is het tijd om het roer radicaal om te gooien en te investeren in infrastructuur die wel aansluit bij de eisen van onze tijd: op de digitale snelweg mag de snelheid nog wel wat verder omhoog en wellicht kunnen we ons pensioengeld beter steken in slimme infrastructuur en flexibele woon-werkgebouwen waar de werk(onder-)nemer van de toekomst makkelijk aanschuift en verbinding maakt met het web. Van infrastructuur naar interface.
Misschien is er nog een verklaring voor het verminderde enthousiasme voor de auto: voor de smartphone en iPad kun je voor een paar euro de meest fantastische race-games kopen. Sta je met je echte auto vooral stil in de file of voor het stoplicht, met je smartphone scheur je met 200 km per uur over de meest exotische circuits. De ervaring is zelfs op een smartphone zo overtuigend dat het het rijden met een echte auto, hoe sportief die ook ontworpen is, daarna behoorlijk tegenvalt. En je hoeft voor je virtuele sportwagen nooit een tank met peperdure benzine af te rekenen, laat staan dat je een half uur met een slakkengang op zoek moet naar een parkeerplek. De conclusie is duidelijk: de smartphone heeft de auto allang ingehaald.
